Het verhaal van Mandy
Ik ben Mandy, 43 jaar, verloskundige en inmiddels woonachtig op Sint Maarten. Reizen, andere culturen en mijn werk zijn altijd belangrijk voor mij geweest. Naast mijn vak ben ik een dromer én een aanpakker. Als ik ergens voor ga, ga ik er volledig voor. Ik heb veel van de wereld gezien en zocht altijd naar manieren om echt onderdeel te worden van een plek, niet alleen een voorbijganger. Ik leef vanuit het idee dat je beter spijt kunt hebben van de dingen die je probeert, dan van de dingen die je nooit hebt gedaan.
Ik hecht veel waarde aan mijn naasten, ben een trotse tante, ook van de kinderen van mijn vriendinnen, en maak graag tijd voor de mensen om mij heen. Dansen is voor mij een belangrijke uitlaatklep. Salsa, kizomba en bachata horen bij hoe ik ontspan, verbind en het leven vier. Ik heb een relatie met Alturo. We ontmoetten elkaar op Sint Maarten bij bar Nowhere Special. Hij komt uit de Dominicaanse Republiek, ik uit Nederland. Onze ontmoeting groeide uit tot iets bijzonders, waarin twee culturen en levenservaringen samenkomen.
Mijn achtergrond in de zorg
Vroeger wilde ik altijd al “zuster” worden, dus ik ben direct de verpleegkunde ingegaan. Ik heb jarenlang gewerkt in Nederland, maar ook op Bonaire en in Oeganda. Ik startte ooit als psychiatrisch verpleegkundige en werkte daarna in verschillende zorgtakken en op meerdere afdelingen. Daardoor heb ik door de jaren heen een brede en veelzijdige basis opgebouwd, met een CV dat zich steeds verder ontwikkelde.
Uiteindelijk ben ik tropengeneeskunde gaan studeren. In die periode kwam ik steeds vaker in aanraking met bevallingen. Dat was het moment waarop alles samenkwam. Dit is het, wist ik. Het raakte me op een andere manier dan het werk dat ik daarvoor deed. Dat betekende terug de schoolbanken in. Inmiddels werk ik zes jaar als verloskundige en voel ik me vereerd om deel te mogen zijn van zo’n intiem en uniek moment in iemands leven. Iedere situatie is anders. Juist de autonomie van het vak en het werken met jongvolwassenen maken dat dit werk zo goed bij mij past.
Ik haal veel energie uit ontwikkelen en groeien, samen met de zorgprofessionals om mij heen. In mijn werk kijk ik liever naar wat wel kan dan naar wat niet mogelijk lijkt. Die manier van werken heeft me veel gebracht en vormt nog steeds de basis van hoe ik in de zorg sta.
Op zoek naar iets anders
Op een bepaald punt in mijn leven en carrière merkte ik dat ik iets anders zocht. Ik ging op zoek naar vrijwilligerswerk in het buitenland, maar kreeg in plaats daarvan een tijdelijke baan aangeboden op Bonaire. Dat avontuur was geweldig en bracht me veel. Ik kon mijn passie voor mijn vak, reizen en culturen hier volledig combineren en het heeft me persoonlijk laten groeien.
Na een vervolgopleiding in tropengeneeskunde volgden meerdere werkperiodes in Oeganda. Ik boekte tickets en pakte kansen die op mijn pad kwamen. Dat smaakte naar meer en bevestigde wat ik eigenlijk al langer voelde.
De stap naar Sint Maarten
Toen ik vorig jaar op zoek was naar een nieuwe zzp-opdracht als verloskundige, kwam Sint Maarten op mijn pad. Er werden verloskundigen gezocht en in Nederland vond ik op dat moment geen opdracht die beter paste. Ik besloot op onderzoek uit te gaan.
Ik voelde me al meer dan tien jaar niet echt thuis in Nederland. Midden- en Zuid-Amerika hebben mij altijd aangetrokken. Ik functioneer beter bij warm weer, het eilandleven en de cultuur. Dat brengt ook uitdagingen met zich mee voor iemand die vaak op hoge snelheid leeft. Juist het loslaten van een strakke agenda, het veel buiten zijn en het rustigere tempo geven mij uiteindelijk balans.
Ik nam contact op met Healthz en werd enthousiast ontvangen. Hoewel ik niet volledig voldeed aan alle vacature-eisen, werd er gekeken naar mogelijkheden in plaats van beperkingen. Voor ik het wist had ik een gesprek en stond ik aan het begin van wat later mijn nieuwe toekomst bleek te zijn. Mijn springplank naar een mooi avontuur.
Healthz begeleidde mij in het hele proces. Voor praktische vragen en het landen op het eiland kon ik terecht bij emigratiecoach Yuliya. Zij en de mensen die al op het eiland waren zorgden voor een warm onthaal. Na eerst drie maanden en daarna nog eens drie maanden werd de vraag concreet: zou ik hier daadwerkelijk kunnen wonen? Uiteindelijk heb ik Nederland afgesloten en mij gevestigd op Sint Maarten.
Verloskundige via Healthz op Sint Maarten
Sint Maarten heeft twee ziekenhuizen: één op het Nederlandse en één op het Franse deel van het eiland. Ik werk op het Nederlandse deel. Hier werken we met drie verloskundigen. Thuisbevallingen zijn geen optie; alle zorg vindt plaats in het ziekenhuis.
Ik begeleid zwangeren, barenden en kraamvrouwen samen met 2 andere verloskundigen. Het ene moment is een bevalling fysiologisch, het andere moment complex en pathologisch. Wanneer zorg te specialistisch wordt, regelen we dat moeder en/of kind worden uitgevlogen naar bijvoorbeeld Curaçao of Colombia. Dat vraagt om een heel andere organisatie dan in Nederland.
In sommige opzichten werken we hier met systemen die in Nederland nauwelijks nog gebruikt worden, zoals papieren CTG’s en gedeelde zalen. Tegelijkertijd ligt er minder vast in protocollen, waardoor elke situatie individueel wordt bekeken en we samen zoeken naar de best passende zorg. In een nieuw ziekenhuis wordt gewerkt aan verdere modernisering.
Veelvoorkomende zorgproblemen zijn obesitas, SOA’s, diabetes en hypertensie of pre-eclampsie. Door de beperkte mogelijkheden ligt de focus sterk op preventie. Epidurale pijnstilling wordt weinig ingezet, mede doordat deze vaak niet verzekerd is, wat mijn begeleidende rol tijdens bevallingen extra belangrijk maakt.
Mijn diensten zijn meestal 24 uur op en 48 uur af. Als er geen zorgvraag is, ben ik on call. Dat betekent dat ik tussendoor thuis kan zijn, naar de gym ga of even naar het strand kan, totdat ik word gebeld.
Culturele verschillen en samenwerken
Het eiland telt meer dan 120 nationaliteiten. Dat maakt het werk mooi en soms uitdagend. Taal en gebruiken kunnen een barrière zijn, des te meer reden om iedereen als individu te benaderen. Meestal is er wel iemand die kan helpen vertalen. Ik werk met mensen uit verschillende sociale klassen, van laag- tot hoogopgeleid, van locals tot expats.
De taakverdeling op de afdeling is anders dan in Nederland. Waar een verpleegkundige daar vaak alle zorg voor één patiënt doet, zijn hier taken verdeeld. De ene verpleegkundige verzorgt de baby, de andere de moeder en weer een ander de medicatie. Dit vraagt om een andere manier van samenwerken. Beperkte middelen en onduidelijke lijnen kunnen soms frustrerend zijn. Ik ben nog steeds aan het leren hoe ik hiermee omga. Verandering kost tijd en is hier soms lastiger of zelfs niet mogelijk.
Je komt hier zorgsituaties tegen die in Nederland nauwelijks nog voorkomen. Soms schrijnend, door onwetendheid, beperkte voorlichting of leefomstandigheden. De hulplijnen zijn beperkt en dat vraagt om creativiteit, scherpte en menselijkheid. Tegelijkertijd leer je hier heel duidelijk kijken naar wat echt nodig is. Daartegenover ook positieve situaties, waarbij je je met een lach afvraagt of niets te gek is.
Leven naast het werk
Het leven op Sint Maarten verloopt in een rustiger tempo. De dagelijkse dingen zoals huishouden, boodschappen en administratie zijn er gewoon, maar vragen meer geduld. Emigratiezaken regelen kost tijd en energie, maar levert ook bijzondere momenten op, zoals het afleggen van mijn medische eed bij de gouverneur van het eiland.
Vers en gezond eten is soms een uitdaging. Veel producten zijn verkrijgbaar, maar vaak duurder dan in Nederland. Ik ga niet meer met een vast plan naar de supermarkt, maar kijk wat er is en verzin ter plekke wat ik ermee maak.
Het mooie van het eiland is dat je kunt doen waar je op dat moment behoefte aan hebt. Van rust tot drukte. Ik ga graag dansen en er zijn genoeg mogelijkheden, zelfs met livemuziek. Daarnaast hou ik van hiken, duiken, snorkelen, kajakken, suppen of het bezoeken van buureilanden. Maar ik kan ook genieten van chillen op het strand met een boek. Met 37 stranden is er altijd een plek die past bij hoe ik me voel. Het eiland biedt ook bijzondere momenten, zoals zomercarnaval met al zijn activiteiten van vroeg in de morgen of in de late uurtjes. Je verjaardag vieren met cupcakes op het strand en kerst met 30 graden.
Het verkeer is een uitdaging: er zijn meer auto’s dan wegen, dus filerijden hoort erbij. Af- en opschalen na het werk gaat hier wel een stuk makkelijker dan in Nederland.
Het gemis van familie en vrienden in Nederland is er en blijft soms zoeken. Dat gevoel moet een plek krijgen. Tegelijkertijd ontstaan hier nieuwe, intense verbindingen. Soms met mensen die hier tijdelijk zijn, soms met locals. Iedereen zit in zijn eigen proces. Die dynamiek kan confronterend zijn en verdrietig als mensen weer vertrekken, maar brengt ook contacten voort die verrassend diep en waardevol zijn.
Mijn tips
Neem goede wandelschoenen mee en één trui voor plekken met veel airco (de bioscoop kan echt heeeeel koud zijn). Laat vooral je Nederlandse brein en agenda los. Die heb je hier niet nodig.
Het belangrijkste is: durf het aan. Het daadwerkelijk doen en ervaren van je keuze is soms een rollercoaster, maar ook ongelooflijk waardevol.
